Yenilgi. Hayat denen zorlu mahlukat !
Yeni bir meydan okuyuşumda daha o umutlardan,hayallerden ve belkide çok uzak olduğum sevgiden yapılma zırhımı delip beni karanlıkların himayesine yolladın.Esaretin hiç bu kadar yabancı bir duygu olduğunu bilmezdim daha önce..Fakat bu seferki farkı oldu..Rahimden çıkıp ilk nefesimi aldığımda başlayan ağlamalarım sana isyanımın bir başlangıcıydı sadece.Gerisi gelecekti elbette..Düşmelerimden yılmadan tutunarak yürümeye başladım.O minicik aklımla ilk meydan okuyuşumda buydu;ayaklarımın üzerinde durabilmek.. İlk zaferlerimi almıştım sana karşı fakat sıra sendeydi. Büyüme sancılarım ve yüklediğin sorumlulukların ardı arkası yoktu.Bir tek bunlarla da yetinmiyordun, önce ailemi sonra çevremdekileri aldın benden.. Daha ufak bi yaştayken sen beni yetim bırakmış oldun neredeyse. Ama ben yılmadım devam ettim hep minicik omuzlarımda taşıdğım yükleri azaltmaya çabalarken hep yenisi eklendi üzerine. Gelelim şimdiye. Bak yenildim sana dayanamadı artık omuzlarım ve kalbim.. En önemliside bu,sen o çocuksu masum kalbimi katrana boyadın, hayallerimi ise siyaha buladın.. Bedenim ellerinde,ruhum kararmış çıkar yol aramakta , sıkışıp kaldım kalelerinin içinde.Korkularım savunma askerlerin olup ruhumu püskürtürken bedenim zincirler içerisinde feryad etmekte kurtulmak için. Zırhımda açtığın delik o kadar derindi ki oluk oluk akan kanlar göl olacak içinde boğulacaktım sanki.. her seferinde doğrulmayı denedim, değiştirmek istedim birşeyleri, icimdeki kirli kan cıksın istedim bedenimden, huzura ermek icin, sessizliğimi bozmak icin.. Ama olmadı yine, lanet olsun ki cıkamadı ruhum karanlığın gölgesinden. Umudum aşamadı koca engebeleri.. Sindiremediğim çığLıklarla bağırmayın bana artık.Ne hayatın yükünü kaldıracak gücüm kaldı, ne de nefes alacak zamanım. Sonsuzluk bir adım daha önüme gecti sanki. Nasıl düzelir bu komplex bilmiyorum. İçimi kemiren umutsuzluk duygusunu her kim aşıLadıysa alsın artık geri, cünkü dayanılmaz bir hal almaya başladı yitik günlerim. Gözlerim görmüyor, dokunamıyorum hissedemiyorum sanki. Beni donduran duyguyu her kim aşıladıysa damarlarıma, gelsin alsın artık.
Yazanlar: Insanus&Criminal
__________________ NeverMind ! ~ |